Başıma Gelenler: 2015 Edition

Bu yıl olanları listeledim:

- Amerika' dan döndüm, şokunu yaşadım.

- İşsiz kaldım, depresyona girdim.

- İnsanları işsizliğim ile darladım.

- İşsizliğime hayret ederek yılın yarısını devirdim.

- Çeşitli çeviri işleri aldım. Bir kere dolandırıldım ve çevirinin parasını alamadım.

- Dolandırıldığım işin çevirisine gitmek için ODTÜ' nün dil sınavına gitmemeyi tercih etim. O yüzden ODTÜ' ye başvurumu iptal ettim. 

- Gölbaşı'nda çok enteresan bir iş adamı ile tanıştım. Bir sürü çevirisini yaptım, iş hayatlarındaki çok enteresan şeylere şahit oldum.

- 2 kere farklı ortamlarda Olga Hanım diye anıldım.

- Mayıs' ta Malatya' ya gittim, büyükleri ziyaret ettim. Düğün dernek kuruldu, bir sürü acayip olay yaşandı. Düğün draması eksik olmadı.

- Leydi adında bir kedi evimize yerleşti. Çok seviyorum eşşoğlusunu.

- Annem ve babam abime "Ablan..." diye başlayan cümleler kurdular bol bol. Abimin ablası oldum.

- İstediğim işi buldum, tüm sıkıntılarım sona erdi.

- Budapeşte' ye gidip şehri görmeden 7 gün geçirdim. Acayip yoruldum ama mükemmel insanlarla tanıştım.

- Patron kaprisi, sekreter kaprisi nedir onları gördüm.

- Sabrımın yeni sınırlarını keşfettim bol bol.

- İnsanların tüm gün mesai anlayışına bir anlam veremedim.

- Yeni çeviri büroları ile anlaştım. Güzel iş bağlantılarım oldu.

- Arkadaşlarımı çok ama çok özledim. Bir günüm bile onları düşünmeden geçmedi. İletişimimizi sürdürdük, seneye buluşmak için planlar yaptık.

- Ağrılı ödem sıkıntılarım yüzünden doktorlara gittim. 

- Doktorlara gitmişken akupunktura da başlayayım dedim, başladım. İyi geldi la.

- Netflix' ime kavuştum.

- Youtube alemlerinde kayboldum.

Yılın ilk yarısı bir sis içerisinde geçti ama sonradan tüm taşlar yerine oturdu gibi. Çok şükür.

Kafa Karışıklığı

Bundan bir zaman önce bir takım arkadaşlar ile gece gezmesine çıkmışız bu arkadaşlardan bir tanesinin doğum günü sebebiyle. Tabii o zaman yeni gelmişim el diyarından o yüzden çok fazla insanı tanımıyorum. Yanında gittiğim arkadaşları ise 2006' dan beri tanıyorum, yani üniversite yıllarından beri. 

Yeni yeni insanlarla tanışıyorsun, çoğunun adını daha ilk dakikadan unutuyorsun tabi. Normal bir şey zaten hayatımda bir daha görmedim %80' ini. Tanıştığım kızlardan bazıları bir acayipti. Dahil olmadıkları her muhabbeti baltalamak gibi bir gayeleri vardı. Ben de keko gibi "yeni arkadaş yapacağım heey" diye milletle iletişim içerisindeyim.

Kızın biri bozuldu. Tam olarak neye bozuldu hatırlamıyorum. Kendi hazımsızlığı... Döndü bana sen kimsin der gibi "Ben onları tam 2 yıldır tanıyorum" dedi arkadaşlarım için. Ben de "İyiymiş" dedim. Başka bir şey söylemedim. Sonra ısrarla kız "Sen nereden tanıyorsun, ne zamandır görüşüyorsunuz" dedi.

Ben arkadaşa baktım. "Cevap verebilirsin" der gibi bir baktı. Döndüm kıza dedim "Üniversiteden, 2006' dan beri". Kızın yanındakiler güldü. 

Ulan üstünden nereden baksan 5 ay geçti ben hala o kız neye bozuldu onu düşünüyorum... Niye bozmaya çalıştı. Bazı şeyler böyle çok takılıyor kafama. Özellikle karşıdaki direkt olarak neye bozulduğunu söylemezse...

Arkadaş edinmek için uğraştığımda "Çok uğraşıyorsun" oluyor. Kimseyi s*klemesem de bu sefer soğuk insan diyorlar. Sadece iki uç da değil, arasında davrandığımda, yani ölçülü bir tanıdık olduğumda da bunu bir şekilde yeterli bulamıyor bu ibneler... Ulan ne ayarsız insanlarsınız siz ben anlamıyorum sizi. 

Geri Dönüş

Okul bitti, memlekette iş arama dönemi başladı. Sizlere haber vereyim dedim. Bu demek oluyor ki:

İşsizlik dolayısı ile evde çeviri almaktayım tekrar. Bu vakitler görüşmek için en iyi vakitler bana göre. Haber edeyim dedim. 

Kardeşlik

Etrafta hep vardır arkadaşına "Kardeşim" diyen tiplerden. Ama öyle böyle sevmez o adamı, yere göğe koyamaz. Sorsan iyi gününde, kötü gününde her daim yanında olmuştur, her daim arka çıkmıştır. Eğer etrafınızda bu tanıma uyan kimse yoksa bu kişi muhtemelen sizsiniz.

Neyse, bu dostluk, çoğu zaman işte o kardeşlik ile karıştırılıyor ya ona yanıyorum ben. İnsanların o yüzden, arkadaşlarına "Kardeşim" demesini samimi bulamıyorum. Kardeşlik bambaşka bir şey, umarım herkes yaşar o duyguyu. Dostluk da apayrı. Ama ikisini karıştırmayın be arkadaşım! Valla, değmez. 

Kardeşlik neden farklıdır biliyor musun? Kardeşinle aynı anadan babadan gelmişsindir, aynı evde büyümüş, aynı evde kavga etmişsindir. "Kardeşim" dediğin arkadaşınla kavga etmemişsindir, aynı evde büyümemişsinizdir, bakış açınız farklıdır o yüzden her ne olursa olsun. O kardeşim dediğin adam seni hiç beklemediğin bir noktada kafasında yadırgıyor, illa ki yapacak, insanoğlu. Ama kardeşin senin ne demek istediğini, neye kafanı taktığını bilir, zira aynı düşünmese bile neden bu şekilde düşündüğünü anlar. Direkt suratına "gerizekalı mısın" diyebiliyor, kırılıp üzülmeyeceğini bilerek.

Kardeşim dediğin insanla daha demin dediğim gibi çok tartışmamışsındır. Tartıştığın insan için orada burada "Kardeşim dedim bana neler etti" mottolu şeyler söylersin. Ama esas kardeşin ile milyon kere kavga edip milyon kere barışmışsındır. Başka seçeneğin yoktur zaten, o anlaşmazlıklar çözülmelidir. Normaldir yani kardeşin ile kavga etmek. Kardeşler kavga eder, sert konuşur, ama küs kalmazlar. Yani çoğu zaman...

İşte en basitinden sırf bu sebeple bile kimseye kardeşim, ağabeyim, bacım, ablam demek yavan geliyor. Bir yerde patlıyor o "kardeşlikler". Ayrıca köküne kıran mı girdi kelimelerin? Dostum de, olmadı can dostum de! Arkadaşım de amk, mellon de!!! Arkadaş kelimesini ota boka kullanmazsak (facebook'taki arkadaşlar kısmı gibi), anlamını boşaltmazsak eğer o kelimenin, kavram karmaşası yaşamayız.

Arkadaşlık Bloklaması

Herkesin hayatında vardır bir dönem, ağzıyla kuş tutsa yaranamayacağı insanlar ile aynı ortama girdiği. Muhtemelen iş arkadaşındır o kişi. Çok şükür öyle bir gerginliğim yok benim. Yaşasın Freelancer'lık!!!

Neyse iki saniyede kendimi gazladım. Benim iş yerinde öyle acayip arkadaşlarım olmayabilir ama çok şükür hemen hemen her yerde beşer onar karşılaştığım insanlar var. Her ne hikmetse çok iyi arkadaş olabileceğime inandığım insanlar tarafından göz ardı edilme gibi bir özelliğim var. Gerçi düşündüm de iyi anlaşacağımı düşünmediğim insanlarla da bu durumu yaşıyorum. Ama tabii onlar bu kadar koymuyor.

Esasen ağrıma giden, değer verdiğim insanlardan karşılık görememek. Niye yani? Ne kötülüğümü gördün mesela? Niye bu kadar karşısın? Seni bu kadar çok görmek isteyen ya da seninle konuşmak için gün sayan kişiye neden bir beş dakika ayıramıyorsun? Veya neden dangır dungur cevap veriyorsun? Tamam direkt olarak kimse zaten "arkadaşım olamazsın" demiyor, o yaşı geçeli oldu bir yirmi yıl. Ama o hal ve hareketler, o konuşma tarzı, o tavır... Yemin ederim yolun orasında ağzıma sıç, daha az üzülürüm. Keşke insanlara, onların bana gösterdiği alaka ile eşdeğer bir alaka gösterebilsem. Her şey çok farklı olurdu.

Şu hayatta alışamayacağım bir durum varsa o da budur zannımca: Arkadaş olarak düşündüğüm insanların s*kinde bile olmamak...

Bir Takım Sürprizler

Bilin bakalım ben neredeyim???

Evimde, mis gibi koltuğuma yayılmış bir vaziyette keyif çatmaktayım!!!

Size önceki yazılarda diyordum hani bazı sürprizlerim olacak diye. Daha sonra büyük bir sessizlik olmuş blogda zaten. O arada ben harıl harıl nasıl Türkiye' ye gelirim diye uğraşıyordum. Para için uğraşıyordum, bilet için uğraşıyordum, dersleri ayarlamaya çalışıyordum.

Kafama tak etti, dayanamadım, bir aylığına çıktım geldim bu pazartesi. Bugüne kadar kafam allak bullaktı saat farkı bu sefer çok etkiledi. Ancak kendime geldim. Ama madem buradayım bir ay, görüşelim gençler kaynaşalım.