dram etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
dram etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Nisan 2013 Çarşamba

Film Çelıncı 17. Gün

The Sessions çok sıkıcı bir filmdi. Düşünüyorum, kim böyle bir filmi izlemek ister diye aklıma kimse gelmiyor. Üstüne üstlük aldığı puan da yüksek. Ben anlamıyorum bu film işinden sanırım.

Açık ara farkla şimdiye kadar izlediğim (bu challenge ayı içinde) en sıkıcı filmdi - ki bunu sıkıntıdan uyuyakaldığım Lawless'a rağmen söylüyorum. Ama karar vermek için erken, daha ilerde True Grit var onda da uyuyabilirim, kim bilir.

Filmde ne favori karakterim ne de favori dialogum oldu. Yalnız şu aşağıdakine gülmedim değil.


Ey gidi küçük "tercü"ler.. Siz çok yaşayın e mi.

Bu arada Süpermen ile ilgili o kadar ilgisiz bir insan olmuşum ki. Meğer önümüzdeki aylarda en yenisi, süper yenisi çıkacakmış. E onu beklerim o zaman, dedim. Sanırım Dredd'i koyacağım çelınca. Sinister'dan da vazgeçmiş değilim, onu da son gün izleyeceğim, kısmetse. Süpermeni de gider sinemada izlerim oh mis gibi koca ekran + Henry Cavill.

14 Nisan 2013 Pazar

Film Çelıncı 13. ve 14. Gün

Moon da harika ötesi filmler kuşağındanmış. En başından böyle bir şey çıkacağını bilmiyordum. Bunca zaman izlememiş olmam büyük kayıp. Tavsiye ederim.

En sevdiğim karakter 2. Sam idi.

En sevdiğim dialog Gerty ile geçen "Beni neden kolluyorsun?" "İşim bu Sam" gibi bir dialog idi.

En sevdiğim sahne Gerty'nin suratlarının değiştiği sahnelerdi. Hatta bir tanesi:





Pazar günün filmi de Stand By Me idi. Bu filmi ben yıllarca millete izledim diye yutturdum. Her muhabbeti açıldığında "He yaa ne güzel filmdi" gibi gazlayıcı cümlelerle milletin anlattığı ayrıntıları sanki ben de fark etmişim gibi konuya müdahil de oldum. Artık içim rahat. İzlemedim değil artık. Yalnız o zamanın bebelerinin oyunculukları bir harikaymış gerçekten. İki günün de en belirgin özellikleri dehşet oyunculukların olmasıydı.

En sevdiğim karakter Teddy idi. Kulağı yanık olan.

En sevdiğim dialog Chris ile Gordie arasında geçen bir dialog idi. "Sen benim babam değilsin." "Keşke olsaydım." şeklinde..

En sevdiğim sahne de (tüm o sülüklü sahnelere rağmen) ölü çocuğu bulduktan sonra Gordie'nin ağladığı sahneydi.




Çok şükür ki bu ay seçtiğim filmlerden çok memnunum. Geçen seferki gerçekten kötü filmlerin bir araya gelmesiymiş. Çelınc o kadar da sıkıcı bir olay değilmiş.